Bomen- en groenbeheer langs de Tervurenlaan

Regio
Gemeente
Weg
Datum 2017 - 2018

Update 05/07/18: Najaar 2018: eerste aanplanting bomen. Na fase 6 worden de bermen nog afgewerkt en de bomen aangeplant in de midden- en zijbermen, maar deze werken zullen geen verkeershinder veroorzaken. Omwonenden krijgen hierover nog een informatieve bewonersbrief in de bus. De middenberm (ongeveer 28 meter breed) wordt in het najaar 2018 als eerste aangevat. Tussen het vierarmenkruispunt en de rotonde ‘Rodondendron’ wordt ‘Noorse Esdoorn’ aangeplant. Tussen de beide rotondes ‘Rodondendron’ en ‘Jazzfontein’ van de Tervurenlaan komt er ‘Zilveresdoorn’. Aanvankelijk was er sprake om zowel in de middenberm als de zijberm een sterkere variant van de ‘rode paardekastanjelaars’ te planten. Nu blijkt echter dat hier niet alleen een probleem met de bevoorrading is, omdat ze delicater in kweek zijn. Ook deze variant blijkt niet resistent te zijn tegen de mineermot en de typische Paardenkastanjebloedingsziekte. Dat betekent dat men opnieuw het risico loopt om op termijn bomen te moeten rooien en dat wil het Agentschap Wegen en Verkeer absoluut vermijden. In samenspraak met het Agentschap Natuur en Bos  en de cel ‘Erfgoed’ wordt er naar een waardig alternatief gezocht.

Waar Wegen en Verkeer in 2017 en 2018 vrijliggende fietspaden aanlegt, stonden tot voor kort kastanjelaars. Het agentschap zou deze bomen echter niet gekapt hebben, als er geen andere  ecologische en erfgoedkundige redenen zouden zijn waarom de bomen moesten wijken.

De mineermot

Eerst en vooral is er de ziekte die de kastanjelaars al jarenlang teistert, de “Paardenkastanjemineermot”  of in het latijn “Cameraria ohridella”. bepaalde bomen zijn ook aangetast door een andere ziekte die typisch deze bomensoort aantast, namelijk de Paardenkastanjebloedingsziekte (Pseudomonas syringae).


Een boom aangetast door de paardekastanjemineermot

 

Vanop een afstand lijkt er er misschien niet veel aan de hand met een boom die aangetast is door de mineermot, maar als je dichterbij komt zie je dat deze bomen niet gezond zijn. Doordat heel wat bomen na jarenlange ziekte bijna dood waren of quasi verdwenen, verschenen er in de “dreefstructuur” van de Tervurenlaan heel wat “gaten” door afwezige en zieke bomen.

Dode en aftakelende bomen

Het ”onvolledige” dreefbeeld van de Tervurenlaan door de zieke bomen

 

Wegen en Verkeer kapte in het voorjaar en de zomer van 2017 de meeste laanbomen (de kastanjelaars van hierboven). In de plaats van de kastanjelaars komen er rode paardekastanjelaars. Dat is een boomsoort die veel beter bestand is tegen de mineermot, en toch de eigenheid van de Tervurenlaan als “monumentale bomenlaan” zal blijven accentueren. Zie update bovenaan voor recente info over de rode paardekastanjelaars!

 

“Hakhoutbeheer” langs de Tervurenlaan, voor een gezondere (en mooiere!) bomenlaan  

In de winter van 2017-2018 zullen er nog bijkomende kapwerken gebeuren, vooral langs het stuk van de Tervurenlaan tussen het Vierarmenkruispunt en de “rotonde Rhododendron”. Mogelijk zullen er ook kap- en snoeiwerken gebeuren het stuk tussen de Oppemstraat en de Jazzfontein  (aan de andere kant van de Tervurenlaan, meer naar het centrum van Tervuren op)..

Hoezo, nog meer kapwerken? Alle laanbomen zijn toch al gekapt, waarom nog kappen? Het antwoord is dat er in de kantstroken naast de bomenrijen ook nog veel struiken en kleinere bomen staan die om verschillende redenen best gekortwiekt worden:

Ze nemen plaats en licht af van de laanbomen (de rode kastanjelaars). Door de struiken te verwijderen en door de bomen te kappen tot net boven de grond, krijgen de nieuwe bomen ruimte en licht om te groeien. Dit soort groenbeheer is te vergelijken met het hakhoutbeheer dat Wegen en Verkeer uitvoert in de bermen langs snelwegen en drukke gewestwegen. Zie http://wegenenverkeer.be/hakhoutbeheer voor meer informatie daarover.

Visualisatie van een teruggetrokken bosrand en een grazige berm langs de Tervurenlaan

 

Uiteindelijk is het de bedoeling dat het groen langs de Tervurenlaan eruit ziet zoals op de visualisatie hierboven. Tussen de bomenrij en het bos krijg je dan een zogenaamde “grazige berm”: een berm die maar twee of drie keer per jaar gesnoeid wordt, wat de biodiversiteit ten goede komt. Met dit soort groenbeheer kunnen de hoge laanbomen ook mooi recht groeien, ongehinderd door het wilde struikgewas dat er zich nu nog bevindt.Ze komen dan veel beter tot hun recht en de Tervurenlaan wordt dan opnieuw de symmetrische, monumentale bomenlaan die ze vroeger was.